maandag 17 september 2012

Volta: Volta's workshop

Volta: Volta's workshop: K l e u r r i j k e crisistijden schildercursus in 6 delen crisis is blauw rood staan groen denken en toch zo gelukkig voelen...

zaterdag 15 september 2012

Volta's workshop


Kleurrijke crisistijden
schildercursus in 6 delen
crisis is blauw
rood staan
groen denken
en toch zo gelukkig voelen als de gele zon

vlekken op je rood-witte jurk tellen
en lachen om het feit
dat je geen geld hebt om waspoeder te kopen

Schildercursus voor beginners en gevorderden. Je opgepotte passie door de crisistijd kan weer ontsnappen. Je leert kijken op een vrije manier en het materiaalgebruik maakt je blij. Kortom een verrassende cursus in barre tijden.
Op een spannende, spontane manier worden verschillende vormen, kleuren, materialen de creatieve uitingsmiddelen voor wat er in ons omgaat. Daarbij begeleid in techniek, kleurgebruik en vormgeving.

Data:  5, 12, 19 en 26 oktober, 2 en 7 november
Er is een ochtendgroep van 10 tot 12 uur en een avondgroep van 19:30 tot 21:30
Het adres: Galerie KNH, Gedempte Herensingel 4,  2031 NS Haarlem
De kosten zijn €120,- inclusief koffie/thee en materialen.
docent: Volta                                                         Aanmelden kan via volta2@hotmail.com

zondag 22 januari 2012

Mijn vogelvriend





Ik ontmoette een goede vriend van vroeger.
Hij heeft een vogel met gespreide vleugels op zijn voorhoofd getatoeëerd, tekeningen over zijn lange ledematen; zijn fragiele lijf met gouden hart.
Hij bewoog zich als een marionet naar mij toe; een warme omhelzing volgde am Lustgarten.
We dronken goede, sterke koffie bij Kaffee Einstein Unter den Linden,
aten plakkerige apfelstrudel met warme vanillesaus...likten onze zoete vingers af,
schilderden en spoten onze herinneringen op de muur langs Mühlenstrasse,
gooiden steentjes in de Spree,
dansten, zweetten en dronken tot diep in de nacht bij Bassy Club en
vlijden ons neer naast de kachel in zijn kelder...mijn vogelvriend en ik.
Wat was het heerlijk om even terug te zijn in Berlijn.

woensdag 18 januari 2012

Eihoofd


Volta leeft niet alleen voor zichzelf. Stel je voor hoe klein de wereld dan is. Vandaag zet Volta zich in voor het werk Eihoofd. Eihoofd wil een nieuw huis, een nieuwe muur om aan te hangen. Eihoofd heeft best veel humor in zich, ook al lijkt de uitdrukking wat schaapachtig. Waarom wil Eihoofd niet langer bij zijn geestesmoeder in huis hangen. Zijn moeder wil haar lelijk eendje inruilen voor een Saab, van Old-timer naar Old-timer. Zij wil verandering, dan hij ook. Wie wil eenmaal een investering doen om verder van Eihoofd te genieten en deel te laten worden van je dagelijkse leven?
Volta wil Eihoofd de kans bieden om de wereld in te trekken en daar wil ik, als Volta wel werk in steken.
Wil je Eihoofd omarmen mail dan naar galerieknh@gmail.com.

maandag 19 december 2011




Mijn klomp is gebroken en ik heb 7-mijlslaarzen gekocht. Heerlijk om met grote stappen over moddervelden te lopen. Af en toe trek ik een paar in de modder gezakte mensen uit de klei. Ze weten niet of ze  dankbaar moeten zijn over hun redding. En ik weet niet of ik ze weer in de modder terug moet laten vallen. Ik heb er van geleerd. Ik vraag eerst of ze gered willen worden uit de benarde positie.

Ik heb mijn 7-mijlslaarzen geverfd met regenboogkleuren en ben zorgeloos.  Tot het moment dat iemand mij aan mijn mouw schudde en zei: ‘Meid, wat loop je te strompelen in die laarzen’. Helemaal waar! Ik ben geen manager met als taak boven de werkvloer te zweven.
Ik omhels dat heerlijke, wakkere mens en samen kopen we een paar nieuwe klompen en mijn hart stroomt vol van zoveel liefde.




donderdag 15 december 2011

Een wereld van tijd


Heb ik het niet gehad over een nieuwe tijd waarin elke vrouw de stormen in haar leven mag omarmen? 
Het is de tijd dat er veel gehuild en gepraat mag worden, want de dammen moeten gebroken worden om het dichtgeslibde levenswater weer vrij spel te geven. 
Alle vrouwen die ik deze week ben tegengekomen zijn overbelast. 
Een vrouw geeft dit half toe en haar lichaamstaal maakt een dans van woorden. 
Niets deugt, de wereld is verrot en na een half uur van jammeren gaat ze minder  belast naar huis.  
Na een nacht van wilde dromen staat ze vol schuld en schaamte op.  
Deze vrouw wil zich niet laten kussen en wil geen armen van troost. 
Ze wil alle controle, ze wil enkel alleen overleven, want dit is haar zo geleerd. 
Ze vertelt dat de wereld zo gehaast is, zo overweldigend dat de wereld van tijd haar de ruimte om te ademen beneemt. 
Ze ervaart een gebrek aan liefde in zichzelf en de wereld om haar heen. 
Hoe graag wil ik niet dat ze de bijzondere vrouw, die niet meer leeft in een wereld van tijd, ontmoet. 
Dan kunnen ze huilen en praten en opnieuw ademen.


woensdag 14 december 2011

Leven voor de liefde

In mijn eerste blog schreef ik over de eenzame wandelaar. We hebben lange wandelingen gemaakt door de stad, langs weilanden, in de duinen en langs het strand. Wandelingen zonder woorden, waarin de omgeving met al mijn zintuigen opgezogen werd. Uiteindelijk bracht de wandelaar me naar een bijzondere vrouw. 
Ik heb urenlang bij haar gezeten, terwijl ze zelf niet meer leeft in een wereld van tijd; ze vertelde over haar wereld van herhalingen. Ze leeft in verleden, heden en toekomst en beleeft elk moment vijf, tien, soms honderden keren. Ook de ontmoeting met mij had ze al tientallen keren meegemaakt. Toch was ze ontzettend blij om mij te zien. Ze vertelde dat de liefde haar moed gaf door te leven. Ik heb haar zoveel mogelijk van mijn liefde gegeven.



www.beapeter.nl