Mijn vogelvriend

Ik ontmoette een goede vriend van vroeger.
Hij heeft een vogel met gespreide vleugels op zijn voorhoofd getatoeëerd, tekeningen over zijn lange ledematen; zijn fragiele lijf met gouden hart.
Hij bewoog zich als een marionet naar mij toe; een warme omhelzing volgde am Lustgarten.
We dronken goede, sterke koffie bij Kaffee Einstein Unter den Linden,
aten plakkerige apfelstrudel met warme vanillesaus...likten onze zoete vingers af,
schilderden en spoten onze herinneringen op de muur langs Mühlenstrasse,
gooiden steentjes in de Spree,
dansten, zweetten en dronken tot diep in de nacht bij Bassy Club en
vlijden ons neer naast de kachel in zijn kelder...mijn vogelvriend en ik.
Wat was het heerlijk om even terug te zijn in Berlijn.

Eihoofd

Volta leeft niet alleen voor zichzelf. Stel je voor hoe klein de wereld dan is. Vandaag zet Volta zich in voor het werk Eihoofd. Eihoofd wil een nieuw huis, een nieuwe muur om aan te hangen. Eihoofd heeft best veel humor in zich, ook al lijkt de uitdrukking wat schaapachtig. Waarom wil Eihoofd niet langer bij zijn geestesmoeder in huis hangen. Zijn moeder wil haar lelijk eendje inruilen voor een Saab, van Old-timer naar Old-timer. Zij wil verandering, dan hij ook. Wie wil eenmaal een investering doen om verder van Eihoofd te genieten en deel te laten worden van je dagelijkse leven?
Volta wil Eihoofd de kans bieden om de wereld in te trekken en daar wil ik, als Volta wel werk in steken.
Wil je Eihoofd omarmen mail dan naar galerieknh@gmail.com.